Raad neemt OMD in eigendom, deel 2, de Raad rekent af met zijn verleden

De raad nam tijdens de eerste inhoudelijke raadsvergadering na de verkiezingen het besluit om de OMD in eigendom te nemen. Een mijlpaal in de geschiedenis van de raad. Na jaren van chaos en vervolgens van curatele, is de raad nu weer in de gelegenheid om zelf verantwoordelijkheid te nemen.
Het was een bijzondere vergadering. Er werden vragen gesteld over hoeveel de OMD nu eigenlijk kostte. De fractievoorzitter van de VVD, Arie Heuvelman, ontdekte tot zijn vreugde dat de echte kosten waarschijnlijk veel lager zullen zijn doordat alle risico's als kosten zijn benoemd. Hij gaf het college een groot compliment door een hoofdelijke stemming over het onderwerp te vragen. Daarmee liet hij alle raadsleden zich openlijk uitspreken. Achttien raadsleden, oppositie en coalitie stemden voor. Een geweldig moment, want de Raad rekent hiermee af met het verleden.

De leden van 2014 stemden tegen. Het was voor hen een heftige avond, ze waren duidelijk van hun stuk. Ze waren door emotie overmand want ze zwegen toen ze mochten spreken en ze wilden spreken toen hun beurt voorbij was, zodat ze werden afgehamerd. Ik kan me hun emotie wel voorstellen, 2014 staat voor het chaotische verleden van Delfzijl en daar werd vanavond mee afgerekend.

Raad neemt omd eigendom, deel 1, hoe zat het ook weer

Delfzijl gaat snel op de weg omhoog. In de eerste inhoudelijke raadsvergadering nam de Raad het besluit om de Ontwikkelings Maatschappij Delfzijl `op te kopen`, daarmee heeft de gemeente volledige zeggenschap over de ruimtelijke ontwikkeling. De Raad en het college dat nu gevormd wordt zullen de komende jaren moeten laten zien in staat te zijn verantwoordelijheid te dragen voor moeilijke beslissingen.
Hoe zat het ook maar weer? In de jaren zestig werd bedacht dat Delfzijl de tweede industriestad van Nederland zou worden. Daarom werden fabrieksterreinen, woonwijken voor de arbeiders en een stukje brede weg aangelegd. Het verhaal is bekend, de fabrieken kwamen niet en toen ze wel kwamen was de industrie veranderd en hoefden er geen arbeiders meer in de fabriek te werken. In de jaren negentig stonden er honderden huizen leeg. De gemeenteraad van Delfzijl bleef echter ontkennen dat er een structureel probleem aan de hand was. Daarom greep de hogere overheid in, zette de gemeente onder curatele. En gaf de OMD opdracht de problemen aan te pakken. Dat was een pijnlijke periode, honderden mensen moesten verhuizen. Op tv zag je beelden van dichtgetimmerde huizen. Na een aantal bestuurlijke drama's waarin steeds dezelfde ontwrichtende types een hoofdrol speelden, is onder leiding van interim burgemeester Cees Waal langzaam de bestuurlijke organisatie van Delfzijl weer opgebouwd. In de afgelopen vier jaar is er voor het eerst sinds jaren weer een krachtig en stabiel college geweest. Inmiddels is Delfzijl Noord een mooie wijk aan het worden. Veel ruimte, veel groen, een prachtig winkelgebied, veel kansen. Voor een koopje neemt Delfzijl nu een grondbedrijf in eigendom met een enorme waarde. Er moet nog heel wat gebeuren, maar de weg omhoog is onmiskenbaar.

Politiek is samenwerken

"Leuk die blogs, maar die foto, op zo'n hoofd zou ik niet stemmen." Ik bof maar met kritische vrienden.
Politiek is samenwerken, dus ik vervang mijn hoofd door het net geïnstalleerde PvdA team.

De informatie in Delfzijl gaat ondertussen door. Bij de vraag wie het met wie doet, gaat er er vooral om wie durft het met wie. Lef is vooral: durf je de ander te vertrouwen. Durf je samen te werken.

Paul Frissen heeft daar net een boek over geschreven, 'Gevaar verplicht'. Daarmee bedoelt hij dat de mogelijkheden en de macht die politici krijgen, hen verplicht tot zorgvuldig en overdacht handelen.

Deze week zal wel blijken of de politici in Delfzijl deze opdracht aan kunnen.

Democratie

In Delfzijl wonen zo´n 28.000 mensen. Die mensen hebben verschillende belangen, verschillende voorkeuren, verschillende overtuigingen. Ze leven in dezelfde plaats. Als het regent doet de één een paraplu op en blijft de ander binnen. In een democratie hebben zij allen invloed op het bestuur van hun omgeving, door te stemmen bepalen ze wie hen vertegenwoordigt in het bestuur. Door hun verhaal te vertellen beïnvloeden ze die vertegenwoordigers. En na vier jaar kiezen ze opnieuw, dus kan die vertegenwoordiger maar beter luisteren en duidelijk zijn over waar hij voor staat.
Er wordt bestuurd. In een democratie moet je dan de verschillen bij elkaar brengen. Als de bevolking terugloopt, ga je dan bouwen zodat er nog meer leegstand komt? Maar we willen wel betere woningen. Kortom, de vertegenwoordigers moeten met elkaar de puzzels oplossen. En zich daarover verantwoorden. Dat is spannend en uitdagend en als het goed is, soms heel saai.

Geïnstalleerd, "het" is begonnen

Een indrukwekkend gebeuren voor nieuwe raadsleden en wellicht ook voor hen die het al vaker hebben meegemaakt. Zo benoemde burgemeester Emme Groot de installatie van de 21 raadsleden in Delfzijl. Ik vond het ook een indrukwekkend moment en had amper door dat "het" direct begon. Het politieke spel. De Christen Unie stelde voor om een commissie in te stellen die een aantal gesprekken over integer handelen binnen de Raad voorbereidt. En toen begon "het". De commissie werd direct de commissie Stiekum genoemd. Een prachtig voorbeeld van framing. Framing is een debattruc die in de politiek veel wordt gebruikt. Bij framing gebeurt het volgende: het voorstel krijgt door het nieuwe frame plotseling een totaal andere kleur. Het voorstel gaat om integriteit, maar door het frame wordt het stiekum, ranzig, achterkamertjesgedoe. Dat is een ijzersterk frame, want het sluit aan bij een beeld dat veel mensen van de politiek hebben, onbetrouwbare types die stiekume dingen doen. De indiener is geneigd zich te verdedigen. Omdat het frame een "geheime" boodschap heeft is dat gedoemd te mislukken.
Op een enkel dwaallicht na liet de Raad zich er niet door beïnvloeden. Het voorstel werd aangenomen.
Ik bedank de nestor van de Raad voor deze les, opletten dus!